AJUDHA, POPPY

Blue Note Re:imagined 2020 was de interessante uitkomst van de Londense jazzscene die zich eerder presenteerde op We Out Here aangevuld met nieuwere namen zoals Poppy Adjudha, die nogal soulful Watermelon Man (Under The Sun) van Hancock neerzet. Wij, hopeloos onhip als altijd, hoorden deze spannende dame voor het eerst maar wilden meer. Dat bleek aanwezig in de vorm van gastoptredens (Tom Misch, Moses Boyd, Tom Ford) en twee EP's waaronder eentje in eigen beheer, wat altijd stoer is, geloof in eigen kunnen. Gerijpt en aangescherpt in coronatijd - soms nog ergens goed voor - gebruikt Adjudha haar wortels (Engels/ Indisch/ St. Lucia), opvoeding (pa beheerde een Londense nachtclub) en stevige maatschappelijke stellingname inzake feminisme, kolonialisme, (gender)politiek, abortus, geestelijke gezondheid en meer problemen van deze tijd die haar generatie (midden twintig) in het bijzonder treffen voor dit pittige debuutalbum. Dit alles echter prachtig sonisch verpakt door gloeiend modieuze producers als Wyn Bennett , Karma Kid, Wesley Singerman, Itai Shapira en Taylor Dexter plus medewerking van muzikale geestverwanten als Nubya Garcia. Een bescheiden meesterwerk, subtiel én heftig maar helemaal van nu, de tijdgeest gevangen zoals Sault eerder deed. Respect!