LOHUES, DANIEL

Het nieuwe album van Daniël Lohues is uit. De liefhebbers zijn daar natuurlijk allang van op de hoogte. Ter gelegenheid van dit twintigste (!) album van één van de (zonder overdrijven) beste liedjesmakers van Nederland, zou ik graag nog even in een paar zinnetjes uiteenzetten wat zijn benaderwijze nu zo bijzonder maakt.
Vooraleerst verzint de Drent steevast fantastische melodielijnen en koortjes. Wat te denken van de meezinger Zeg Mar Wanneer of de ragfijne wals Molenaar. Daarbij zijn de nummers ook nu weer verbazingwekkend divers. Soms met klassieke, zwierige inslag (Ik Wul Niet Meer), dan weer lekker bluesy (As ’t Regent In Rotterdam, Dat Zien We Dan Wel Weer) of rechttoe rechtaan (Achteraf).
Dan nog even over de teksten. Die zijn ook nu weer treffend en pakkend (Ellis), eerlijk en oprecht (Laot Mar Lös). Soms met een humorvolle benadering (Oh, Louise), of juist met de nodige emotie (Weg) gebracht.
Wat er gebeurt als je al deze bovenstaande informatie samenvoegt? Het is niet de vraag óf je geraakt wordt, het is de vraag wanneer en hoe vaak. Dit album bevat talloze op te duiken pareltjes. De prachtige, veelzeggende opener Stap Veur Stap bijvoorbeeld. Of Helderder, Doe De Boel Mar Lös, Later Wel Misschien en het slotstuk En Weer Deur.
Lohues zelf zegt het heerlijk te vinden om een album op te nemen. ‘Afgesloten van de werkelijkheid. Vergeten hoe de wereld buiten raast’, zo noemt hij dat. En het goede nieuws voor de maker? Velen zullen smullen van die opnames die Daniël en zijn geweldige band vastlegden. Ook de fans kunnen zich zo heel even afsluiten van de boze werkelijkheid, van die wereld die maar door raast… Lohues’ liedjes: het zijn muzikale medicijnen. Je hebt ze nodig en je móet er naar luisteren.