LAST DINNER PARTY, THE

Waar de een ze te overdreven of te gelikt vindt, kan de ander genieten van de bombastische harmonieën waar de Britse all female band The Last Dinner Party om bekend staat. Het debuutalbum Prelude To Ecstacy was een verademing voor iedereen die niet altijd cool of ingetogen is. De optredens van TLPD zijn net zo theatraal als de muziek zelf, gekleed in barok kostuums trotseren de vrouwen het podium en nemen het hele publiek mee in hun verhalen. From The Pyre voelt als een logisch vervolg op hun debuut, net zo groots, waarbij indierock wordt aangevuld met een vleugje opera. Maar wel met meer diepgang. Angus Dei, lam Gods in het latijn, verwijst naar het heilige lammetje die leadzangeres Abigail Morris op de cover lieflijk in haar armen houdt. Niet alleen religieuze figuren komen langs, ook mythes en sprookjesfiguren spelen een rol in From The Pyre. Toch is het géén sprookje, want wie goed luistert hoort net zo goed de hedendaagse problematiek als de speelse verwijzingen naar het verleden. The Pyre is de brandstapel waar Jeanne D’arc haar leven werd beëindigd, ook in Inferno wordt ze geëerd. Ook andere tracks gaan over hoe je als vrouw in een bepaalde rol wordt geduwd. Zoals Woman Is A Tree en I Hold your Anger. Iets wat helaas ook nu nog steeds een alledaags probleem is. (Liz Bosman)

The Last Dinner Party on the new album: “This record is a collection of stories, and the concept of album-as-mythos binds them. ‘The Pyre’ itself is an allegorical place in which these tales originate, a place of violence and destruction but also regeneration, passion and light.

“The songs are character driven but still deeply personal, a commonplace life event pushed to pathological extreme. Being ghosted becomes a Western dance with a killer, and heartbreak laughs into the face of the apocalypse. Lyrics invoke rifles, scythes, sailors, saints, cowboys, floods, Mother Earth, Joan of Arc, and blazing infernos. We found this kind of evocative imagery to be the most honest and truthful way to discuss the way our experiences felt, giving each the emotional weight it deserves.”

“This record feels a little darker, more raw and more earthy; it takes place looking out at a sublime landscape rather than seated an opulent table. It also feels metatextual and cheeky in places, like a knowing look reflected back at ourselves.”

Produced by Markus Dravs