TAME IMPALA

Fenomeen Kevin Parker van Tame Impala kent geen druk van tijd. Zijn laatste plaat The Slow Rush stamt alweer uit 2020. Na jaren van stilte dropte hij eind juli de single End Of Summer. Tame Impala meets techno? Het nummer begint lieflijk, krijgt na vijftien seconden een lichte beat die uitmondt in een Jeff Mills-achtige beuker. Daarna volgden Loser en Dracula: Loser is luchtiger, funky en knipoogt naar Becks gelijknamige hit. Dracula neemt ons met pulserende baslijnen en een hypnotiserende groove terug naar de spanning van Currents; donker, dansbaar en onweerstaanbaar. Een typerende Tame Impala-track die meteen raakt, net als opener My Old Ways, het dansbare No Reply en het aanstekelijke Obsolete. Op Deadbeat laat Parker zijn psychedelische veren deels vallen en kiest hij voor de dansvloer. Kale beats, hemelse vocalen en subtiele melancholie bepalen de toon. In My Old Ways schudt hij zijn verleden van zich af met een stampende housebeat, Not My World barst halverwege open in een broeierige clubnacht en Ethereal Connection is rauw, donker en vuig. Zelfs het new agey Piece Of Heaven krijgt glans door Parkers melodische gevoel. Deadbeat klinkt als een volwassen Tame Impala. Minder zweverig, meer mens. Als jonge vader en nachtelijke dj vindt Parker balans tussen hartslag en stroboscoop. Deadbeat ademt rust én roes. De muziek groeit duidelijk mee met het genie Kevin Parker. (Jelle Teitsma)

2LP - Limited Edition Retail Exclusive Coke Bottle Clear Vinyl.
2 x 140 g, 2-pocket gatefold with die-cut hole on one side, 12-page booklet, two innersleeves with die-cut hole on one side)

Tame Impala’s fifth full-length album, Deadbeat. On it, Kevin Parker sculpts a collection of wickedly potent club-psych explorations as a vehicle for some of his most direct, brain-wormy songwriting to date, recasting Tame Impala as a kind of future primitive rave act in the process.

Deadbeat sounds like the work of an artist with a leveled up mastery and bristles with a revitalized energy for experimentation. 12 songs crafted with a newfound embrace of spontaneity for the renowned perfectionist. How that manifests is a distinct minimalism and crunch to many of the tracks, with a clutch of crucial details, timbres and textures that add an ineffably new dimension to the sound, as well as a richer, more playful vocal range than ever.