OCEAN SIDE

Het city pop genre is de ultra herkenbare, ultieme mengelmoes van synth-pop, jazz, soft rock en een Caribisch sausje. Het is de Japanse fantasie over, ode aan en conceptualisatie van jet set, lush life, neon nights, computer werelden en andere Westerse weelde - en daarbij horen ook tripjes naar de tropen. Muziek tot in de puntjes uitgevoerd. Edelkitsch. Nergens origineel edoch ergens heel erg eigen. Een machine bovendien, want er zijn ontelbaar veel jeugdige grietjes en vlotte ventjes die eeuwige roem trachtten te vinden in het beeldbuizen- en billboardsgeile Japan van de jaren 80. Het kaf van het koren scheiden is dan ook de uitdaging, want veel ontstijgt niet het niveau van een Lee Towers op de middenstip van de Kuip of die Italiaan die Prisencolinensinainciusol zong bij gebrek aan beter Engels. Maar als het klopt, dan heb je te maken met ware parels der pastiche. Momoko Kikuchi’s ADVENTURE is er zo een. Opener Ouverture zet meteen de toon: sprookjesachtige instrumentale landschappen. Alsof iemand een draaiorgel heeft omgebouwd tot een synthesizerorkest en er een digitaal muziekboek van Bach erin heeft gestopt. Daarna barst de Jpop met funky flirts echt los. Momoko’s mierzoete stem is de perfecte vertaling van de onschuldige teksten over kalverliefdes en andere jeugdige escapades. Maar de echte money maker is de overdaad aan synthesizers, die van ADVENTURE een dromerig, warme en soms zelfs sexy geheel maken. Toegankelijk als alleen de echte city poppers kunnen, is dit een van de heilige gralen voor de ware adepten van het genre. Een perfect instapmodel voor de nieuwsgierige luisteraar. Kopen moet je eigenlijk alleen al voor de hoes… (Stef Mul)