WOODCUT

Het in 1990 opgerichte collectief Big Big Train behoort inmiddels tot de Champions League van de symforock. Woodcut is dan ook al hun 16e studioalbum met dit keer een grote artistieke vinger in de pap van Alberto Bravin, die op het vorige album ‘The Likes Of Us’ zijn visitiekaartje mocht afgeven als opvolger van de overleden zanger David Longdon en nu zelfs als producer opdraaft. Voor dit nieuwe werkstuk hebben ze er zich niet met een jantje-van-leiden afgemaakt: op de cd maar liefst zestien songs met een totale speelduur van meer dan een uur. Grofweg beschouwd biedt Big Big Train een combinatie van opwindende, lekker complexe progrocksongs zoals The Artist, Albion Press en Dead Point waarin de band musiceert op de toppen van hun kunnen. Daarnaast zijn er prachtig gezongen, melodieuze tracks als The Sharpest Blade, Arcadia, Chimaera, Light Without Heat, Counting Stars en Last Stand en wat minder tot de verbeelding sprekende instrumentale stukken zoals Cut And Run en Hawthorne White. De rechtgeaarde progrocker weet wat hem of haar te doen staat. (Joop van Rossem)