MOSS

Als ik aan uitstekende indiepop en –rock van eigen bodem denk, schieten diverse nummers van het Amsterdamse Moss door mijn gedachten. Liedjes als I Apologise (Dear Simon), I Like The Chemistry, The Hunter en I Am Human zijn bijna on-Nederlands goed. De band rondom zanger Marien Dorleijn zag overigens in 2013 bassist Jasper Verhulst vertrekken en wierf Koen van de Wardt – tevens tekstschrijver – als waardig vervanger. En zo ligt daar een jaar later, na The Long Way Back (2007), Never Be Scared / Don’t Be A Hero (2009) en Ornaments (2012), alweer de vierde cd in de schappen. De vier bandleden trokken naar Zweden om inspiratie op te doen en kwamen terug met een nieuw hervonden optimisme. Today’s Gold trapt het album op kenmerkende wijze af met snelle drums, gitaren op de voorgrond en de warme stem van Dorleijn. Energiek en haastig wordt het vervolgens tijdens de al eerder gelanceerde single She’s Got A Secret waarbij de stuwende baslijnen en scheurende gitaren stilzitten onmogelijk maakt. Het vakmanschap van Never Be Scared / Don’t Be A Hero en de experimenteerdrift van het geprezen Ornaments vinden elkaar continu. Moss doet en kan gewoonweg heel veel. De kracht van Unilove, het energieke en onstuimige New Shape, het Radiohead-achtige Reset, het kleine poplied Slower End, het zweverige Bruised, de licht psychedelische ‘Moss-ten-voeten-uit’ track Health, het spannende en gelaagde This Is The End Of Everything; aan alle verwachtingen wordt ruimschoots voldaan. Een Nederlands product om trots op te zijn!