II=I

Op basis van de eerste seconden ben je al snel geneigd Andromeda op de stapel prog-metal te gooien. Dat blijkt maar een deel van het verhaal, want op II=I zijn dermate veel invloeden te bespeuren, dat het eindresultaat met recht aanspraak mag maken op het predikaat progressive rock. Zo horen we in ruim een uur de onberekenbare songstructuren van King Crimson, melodieuze Arena-rock, klassieke pianomotiefjes, neo-klassieke metal en Planet X-achtige instrumentals. Het sterkst klinkt nog de sound van landgenoten Pain Of Salvation door, zoals op de afsluiters One In My Head en This Fragile Surface. Ook na vele draaibeurten is het moeilijk vat te krijgen op deze CD van Andromeda. Dat maakt II=I intrigerend en irriterend tegelijk.