BRUINE BONEN EN KOUSEBAND

In de Nederlandse muziekgeschiedschrijving is vrij weinig ruimte voor de Surinaamse muziek ingericht, maar dankzij Vic Van De Reijt en het platenlabel Top Notch komt daar nu eindelijk verandering in met de zeer levendig geschreven kroniek van de familie Woiski die in de personen van Max Sr. en Max 'Mackintosh' Jr. vanaf eind jaren dertig tot en met de jaren zestig hun stempel hebben gedrukt op het uitgaansleven in de hoofdstad en ver daarbuiten op het Spaanse eiland Mallorca.
Max Sr. kwam in 1936 per schip vanuit Suriname naar Amsterdam om te gaan studeren en deed dat vooral op zijn fluit: een flageolet. Max Jr. ging twee decennia later avonturieren op de grote vaart, waarna hij uiteindelijk door vader Woiski als gitarist bij zijn orkest werd gehaald. Sr. had toen reeds de befaamde club La Cubana op de Amstelstraat. Er zouden er vele volgen op diverse adressen. Latinmuziek werd langzaam maar zeker populair en Woiski was een typische Surinaamse macho en showman. Hij wond vrouwen om z'n vinger en hield er een nogal losse huwelijksmoraal op na. Hij was ook een handige schnabbelaar, maar absoluut geen zakenman. Loyaal en royaal was hij wel. Al het verdiende geld verdween direct over de balk. Zo raakte hij bevriend met Prins Bernhard die hem uitnodigde voor een optreden op Paleis Soestdijk. Het leverde soms hilarisch scenes op, waarbij Juliana niet geheel met de snelle ritmes mee kon komen. B.B. Met R. was zijn grootse hit. Jr. zag begin jaren zestig na het vertrek van pa naar het eiland Mallorca zijn kans schoon om de club succesvol voort te zetten, maar scoorde pas echt goed met de opening van de Tropicana aan het Rembrandsplein. Een club waar iedereen die gezien wilde worden kwam en waar de mensen konden genieten van Latijns-Amerikaans amusement. Het was een keurige club, maar er kon ook wel eens iemand door de ruit vliegen. 'Meneer Woiski, vindt u het goed als ik deze keer door het raam naar buiten ga...?' Ronny, zijn halfbroer is nog in leven en heeft veel materiaal voor dit boek aangedragen. Beide mannen gingen nogal roemloos ten onder, maar dit boek doet recht aan hun rijke artiestenleven. Bovendien leest het als een speedboot.