DAMN.

Het nieuwe album van Kendrick Lamar, DAMN. is eindelijk uitgekomen. Gevolgd door een verpletterend optreden op Amerikaans muziekfestival Coachella, eerste paasdag. Uiteraard is dit geen toeval, het verwijst naar de herrijzenis van Christus. Lamar verwijst op het album constant naar de Bijbel terwijl hij vertelt over zijn strijd met zijn innerlijke demonen. In DNA laat hij horen trots te zijn op zijn afkomst en vergelijkt hij zichzelf met Jezus. Door zichzelf als de zoon van God te schetsen suggereert hij dat hij de verlosser is van zowel de hip-hop als zijn community. De videoclip voor Humble versterkt dit nog meer, waar een shot gemaakt wordt van het laatste avondmaal waar hij op de plek van Jezus zit. Muzikaal gaat het album veel meer terug naar de basis. Rauwe en pure hip-hop met strakke beats met een vette productie. Een complete stijlbreuk met zijn vorige door de Jazz geïnspireerde album To Pimp A Butterfly. Daarnaast werkt hij op het poppy Loyalty ook samen met Rihanna, maar de echte verassing is het nummer XXX waarop U2 mee doet. Het nummer springt alle kanten op met drumbreaks en strakke overgangen. Verwacht echter geen rockende gitaren van The Edge, gewoon een kort en pakkend refrein van Bono. DAMN. is dan ook een stuk toegankelijker geworden, maar boet daardoor zeker niet aan kracht in. Kendrick laat met DAMN. zien een rapper op het toppunt van zijn kunnen te zijn, intelligente teksten te kunnen schrijven en heerlijk te flowen. DAMN. is een meesterwerk.