EVERY COUNTRYS SUN

Wat een lekker ouderwets Mogwai-plaatje weer. Ouderwets als in de kwaliteit die wederom geleverd wordt. Het heeft een tijdje geduurd, om precies te zijn drie jaar (de soundtracks Atomic en Before The Flood even niet meegerekend) sinds de vorige – ook al prima – plaat Rave Tapes uitkwam. Het lijkt gemakzucht van uw favoriete recensent maar ik doe het deze keer toch, ik citeer gewoon uit de bijgeleverde bandinfo want die is precies raak: “dynamische geluidscontrasten, torenhoge intensiteit, en pastorale introspectie, allemaal samengebracht in uiterst sfeervolle songs” die, zo ga ik toevoegen, meestal rustig beginnen om dan met een gitaargeluidsexplosie te eindigen. Dat is precies wat wij willen en verwachten van deze Schotse vaandeldrager van de postrock. Sfeervol, smaakvol, betekenisvol, genotvol, krachtvol, succesvol, talentvol, temperamentvol, oorsmerendvol, noem Every Country’s Sun hoe je ook wil, dit is gewoon een hele lekkervolle plaat.