OLTHUIS, THEO & NELISSEN, MARIEKE

Ik kan mij nog goed herinneren hoe ik als kind vaak grote moeite had om in slaap te komen - nog trouwens! Al die gedachten die maar doorgingen, doorgingen… Als mijn ouders allang in bed lagen en het hele huis volkomen stil, was het meestal in mijn hoofd nog een drukte van belang. Ik verzon dan soms een rustig eilandje met een kalme zee, waar ik in een kuiltje aan het strand lag en naar de sterren en een vriendelijke maan keek en als dat niet hielp, verzon ik wel weer iets anders. Tot het moment dat het dan eindelijk toch gebeurde en daar opeens de volgende ochtend was, met het licht door de gordijnen. Hoera, ik had toch geslapen! Tijger aan de muur kreeg dan altijd een knipoog. Met een sprongetje mijn bed uit. Dag nieuwe dag! Het jongetje in dit prentenboek ben ik dus een beetje zelf, maar Marieke Nelissen heeft in droomachtige tekeningen dit jochie verder gestalte gegeven. Zó mooi kon ik het niet bedenken …
Theo Olthuis