BARE AS BONE, BRIGHT AS BLOOD

Ze waren het ruige broertje van The Stones, maar daarmee worden The Pretty Things tekort gedaan. Zo maakte ze ook prachtige psychedelische albums. Maar een akoestisch album ontbrak nog. Het is niet alleen een nieuw uitstapje in een carrière die zes decennia maar tevens de laatste want zanger Phil May overleed in mei. Op Bare as Bone, Bright as Blood klinken May en de zijnen enerzijds als een stel oude bluesmannen. Heel gek is dat niet met covers as Can’t Be Satisfied en Robert Johnson-klassiekers als Come Into My Kitchen en Love in Vain. Maar het album laat ook een breekbare May horen op To Build a Wall en Another World, welke nummers niet hadden misstaan op de American-albums van Johnny Cash. De zwanenzang van The Pretty Things maakt een eind aan de carrière van een van de meest onderschatte Britse bands.