ANIMAL COLLECTIVE

Animal Collective draait al sinds 2000 mee, en toch blijft het lastig de vinger op de muziek te leggen. Experimenteel, vervreemdend, ongrijpbaar. Alle nummers op het dozijn verschenen albums en EP’s zijn verre van mainstream, om niet te zeggen ontoegankelijk. Ze bestaan uit gelaagde audiocollages waarbinnen een groot aantal geluiden en vocalen over elkaar heen buitelt. De grote Frank Zappa – ook niet een muzikant die makkelijk te vangen was – beschreef een dergelijk geluid ooit als ‘piepende mondgeluiden’. Wat het extra interessant maakt, is dat de band geen vaste line-up kent. De albums van de in New York gevestigde indierockband komen tot stand met wisselende bezettingen. Kortom, in alle opzichten een band waar je niet even ‘je hoofd omheen vouwt’. Time Skiffs, het eerste studioalbum sinds een half decennium, vormt daarop geen uitzondering. Of het moet zijn dat de negen tracks plaatsnemen in de meer zachte hoek van het oeuvre en bijna jazzy aandoen. Maar die schone ongrijpbaarheid blijft.