ROUSE, JOSH

Veertiende album alweer van deze Amerikaanse singer/songwriter die er nooit voor terugschrikt nieuwe wegen te verkennen en die eigenlijk nog nooit teleurgesteld heeft. Going Places heet deze plaat en dat is vast ironisch bedoeld, want tijdens het schrijven van de tien liedjes ging Josh Rouse juist nergens heen. Toen de pandemie toesloeg zat hij in Spanje, het land van zijn vrouw en zijn tweede thuis. Opgenomen in zijn thuisstudio, met Spaanse muzikanten en wat hulp van vaste producer Brad Jones (die afwezig was op het fraaie, met synthesizers opgetuigde Love In The Modern Age, 2018), staat nu de gitaar weer centraal. Going Places klinkt daarmee als vintage Josh Rouse, maar toch ook weer anders. Niet in de laatste plaats omdat hij zelden zo optimistisch klonk als hier. “I'm alright now, I just need someone to love me”, zingt hij in The Lonely Postman, een van de vele hoogtepunten. Vrijwel elk nummer heeft catchy hooks en Stick Around en There's Somebody Whose Job It Is worden zelfs opgevrolijkt met funky blazers. Opnieuw een sterk album van deze man die op basis van zijn gehele oeuvre veel bekender zou moeten zijn.