MOONAGE DAYDREAM

“Time… one of the most complex expressions”, merkt David Bowie op in Moonage Daydream, de film over het popicoon die op 15 september in de bioscopen in première ging. Moonage Daydream is allesbehalve een standaard muziekdocumentaire. Maar dat is een compliment, vooral in het geval van de veelzijdige en kleurrijke artiest die in de film centraal staat. Je kan Moonage Daydream het beste omschrijven als een audiovisueel spektakel met hypnotiserende animaties, waarbij constant heen en weer wordt geswitcht naar verschillende momenten in Bowie’s carrière. Iets waar je als kijker aan moet wennen, maar als je de conventionele wijze van filmmaken durft los te laten, wordt je meegenomen op een fascinerende reis in de psyche van Bowie. Een knappe prestatie van filmregisseur Brett Morgen, die het aandurft om buiten de geijkte paden te treden. En dan de soundtrack: in plaats van een standaard verzameling van hits biedt deze veel meer, zoals een niet eerder uitgebrachte livemedley van The Jean Genie / Love Me Do uit 1973 met Jeff Beck op gitaar. Aangevuld met nummers die speciaal voor de film zijn gemixt plus persoonlijk commentaar van Bowie zelf, sluit de soundtrack naadloos aan bij het fragmentarische en ongrijpbare karakter van de film.