WILLEMS, VIC

De tweede plaat van Vic Willems is daar. Een plaat over de wereld, alle veranderingen die daarin gaande zijn, en Vic Willems die daar zijn plek in vindt. Dat gaat van somber naar licht. Van melancholie via verdriet naar vreugde of berusting. Gewoon zoals het leven zelf kan zijn en Vic Willems maakt daar muziek van. Oprecht en zonder filter.

“Ik heb altijd geprobeerd zo eerlijk mijn belevingswereld op te schrijven. Zowel de grote als de kleine momenten. De mooie en de pijnlijke naast elkaar, zonder daarover te oordelen.”

Kleine liedjes met grote thema’s en grootse refreinen over kleine huiselijke zaken. En aan het eind komt alles goed. Toch? Nou, Vic Willems doet er in ieder geval alles aan. Strijdvaardig, ook al komt dat niet altijd vanzelf.

“Ik wil niet - als reactie op de chaotische, onvoorspelbare wereld om ons heen – een cynisch, bitter of gesloten mens worden. Het zou een logische reactie zijn, jezelf afsluiten, afstompen voor het moment dat het allemaal onvermijdelijk fout gaat, maar ik weiger. Ik ben een gelukkiger mens als ik me kan verheugen. Als ik mijn angst of verdriet kan delen met met mensen en open kan staan voor alles wat de toekomst gaat brengen. En dat betekent niet dat ik niet ga vechten voor alles wat ik kan veranderen. Maar ik wil de wereld benaderen vanuit begrip en nieuwsgierigheid. Met zachte hand en zachte woorden.”
“En zo is Wachten Tot Het Fout Gaat geen pessimistische plaat, maar juist een hoopvolle plaat. Een stiekeme ode aan de plekken en de mensen om je heen. De mensen op wie je invloed hebt, en die invloed hebben op jou. Je vrienden. Je lichaam. Je mentale gesteldheid. De gekozen familie die je om je heen hebt verzameld en de kamers, grachten, omhelzingen en bospaden waar je langzaam je thuis hebt gemaakt.” Aldus Vic Willems zelf. Een luisterwaardig zelfonderzoek met een hoopvolle kern.