NOTHING LASTS FOREVER

Begin jaren negentig maakten deze sympathieke Schotten naam met gruizige powerpop, die vooral schatplichtig was aan de seventies culthelden van Big Star. Hun albums Bandwagonesque, Grand Prix en Songs From Northern Britain kregen juichende recensies en verkochten nog aardig ook. Met de jaren zijn de heren hun wilde haren kwijtgeraakt en is hun geluid milder geworden. Maar, hun feilloze gevoel voor melodie is gebleven. Natuurlijk, invloeden van Big Star hoor je nog steeds, maar ook van The Beatles en zeker The Beach Boys. Niet gek dus, dat Nothing Lasts Forever – hun twaalfde album inmiddels – tien pareltjes van songs met een melancholieke ondertoon bevat. De stem van Norman Blake klinkt bescheiden, de koortjes zijn messcherp en de gitaar van Raymond McGinley is af en toe stiekem lekker fuzzy. Er valt dus weer een boel te genieten voor liefhebbers van klassieke melodieuze rock.