WAY OUT WEST

Het was helemaal niet bedoeld als een vooruitstrevend album, dat wil zeggen, dat was niet het doel op zich. Maar de minimale aanpak waar Sonny Rollins zichzelf van bediende, was baanbrekend in 1957. Met alleen sax (Sonny Rollins), bas (Ray Brown) en drums (Shelly Manne), zonder dat ze ooit eerder met elkaar hadden gespeeld, maakte van ‘Way Out West’, met die minimalistische bezetting (dus geen piano, trompet of gitaar, wat gebruikelijk was) een album waarop bandleden die elkaar nauwelijks kenden, op elkaar moesten vertrouwen, de ruimte kregen voor spontaniteit en improvisatie en de solist van dienst moesten dienen. Behorend tot de jazzcanon met louter 5-sterren recensies. Oh, en dan hebben we het nog niet eens over die iconische foto op de hoes gehad.