GNX

Wat een redelijk rustig jaar voor hiphop leek te gaan worden, mondde volledig uit in een ouderwetse media-bendeoorlog tussen rappers, fans en iedereen die zichzelf een podium denkt te kunnen geven - en dat zijn er veel tegenwoordig. Hoofdschuldige was Kendrick Lamar, normaliter zo nobel en knowledgeable. Op een plaat die niet eens van hem was, besloot hij plotseling uit te halen naar Drake. De goedzak van de hiphop, J Cole, werd nietsvermoedend geslachtofferd in de tirade. De boodschap? In het Hoenderhok der hiphop is er maar een haantje echt King Cock. K. Dot heeft het heen-en-weertje moddergooien tussen hem en BBL Drizzy volgens een objectieve jury wel gewonnen. Hoe kom je er van terug als de openlijke aantijging dat je een pedofiel bent, de grootste streaming hit van het jaar oplevert en in iedere club over de hele wereld wordt gedraaid? Maar je moet het ijzer smeden als het heet is, dus kapitaliseerde Kendrick zijn populariteit vlak, door aan het einde van het jaar met een onaangekondigd album op de proppen te komen. Squabble Up bleek zo mogelijk nog een vettere crew anthem - een absoluut eerbetoon aan zijn westkust. Dat is GNX -de auto waarmee zijn vader hem naar huis bracht na zijn geboort- sowieso. Zijn LA Love Letter, vol referenties aan g-funk, gangs en chicano cultuur. We horen ouderwetse possecuts en zwoelere glijers die zo uit de stal van DJ Quik zouden kunnen komen. De mannen van het West Coast Get Down Collectief (Kamasi Washington, Terrace Martin, Miles Moseley e.a.) zijn uiteraard van de partij, evenals lokale legendes Mustard, Roddy Rich en z’n vaste kompaan Sounwave. Niemand kan om Kendrick heen, dus ook niet om GNX. (Stef Mul)