BREAKTHROUGH

Zijn debuut, A New Day Yesterday, is alweer 25 jaar geleden. Inmiddels is hij een stuk of twintig studioalbums, een lange sliert live-registraties, een-tweetjes met Beth Hart, funkuitstapjes met Rock Candy Funk Party en vijf platen met all stars band Black Country Communion verder. Je zou denken: take it easy Joe. Zelf denkt de Amerikaanse bluesman daar heel anders over. Hij vindt het de hoogste tijd voor een Breakthrough, de titelsong van zijn nieuwe plaat. Een energiek nummer dat klinkt als een aansporing tot verandering. Zelf verandert Joe Bonamassa echter niet zo veel op dit album. En dat is goed nieuws. Opnieuw trakteert hij op songs, tien stuks, waar de kwaliteit vanaf druipt. Dat is eigenlijk zijn grootste kracht, dat zijn indrukwekkende productiviteit hand in hand blijft gaan met een hoog kwaliteitsniveau. Zijn zang, waar hij zelf kritisch over is, is in de loop der jaren flink verbeterd en die stijgende lijn trekt hij door op Breakthrough. En dan hebben we het nog niet gehad over Bonamassa’s formidabele gitaarspel. Ondanks de wereldwijde waardering daarvoor wordt hij lang niet altijd genoemd in lijstjes met de grootsten der aarde. Misschien dat daar door Breakthrough verandering in komt en dan specifiek door het vijfde en langste nummer van de plaat Broken Record. Breakthrough is in zijn geheel de zoveelste klasseplaat van de nimmer verzakende Bonamassa. Dat zijn we gewend maar het is eigenlijk niet normaal. (Wim Koevoet)