ROAD FEVER

Rozaly lanceert compilatie vol Caribische carnavalriddims

Road Fever verschijnt op verzamelaarslabel Soundway Records

Rozaly (echte naam: Mathijs Reinen), die kennen we als de Curaçaoenaar die een heel eigen hoekje in de Amsterdamse clubscene heeft ingericht, door 100% dedicated Caribische carnavalmuziek te draaien. De DJ/platenverzamelaar draaide er het ene na het andere festival wild mee, en wie hem kent weet welke missie daarachter schuilt: om de vlag te zwaaien voor de Caribische muziek. Daarin neemt hij nu de volgende stap: hij presenteert een verzamelaar van 25 instrumentale riddims uit het Caribische gebied genaamd Road Fever, afgelopen vrijdag verschenen op Soundway Records (dat we kennen als een invloedrijk label in de diggershoek, en trouwens ook de platen uitbracht van de Mauskovic Dance Band!).

Road Fever, die naam slaat onder anderen op het uitbundige dansen zoals je dat ziet achter de carnavalstrucks op St. Lucia en Dominica, de twee eilanden waar de compilatie op inzoomt. ‘Er wordt steeds meer ruimte gemaakt voor muziek uit de diaspora, voor muziek uit de Caribische wereld,’ zegt hij erover. ‘Maar… dat zijn vaak pop-edits en remixes die beter passen in de Europese context. Ze geven een vertekend en best wel plat beeld van Caribische muziek. Op de eilanden is deze movement al tien, twintig jaar bezig, en is het de trots van de nieuwe generatie. Ik denk dat het alleen maar groter wordt, dat het een global popsound wordt. Daarom vind ik het belangrijk dat mensen weten: waar is het begonnen? Hoe klinkt Caribische muziek?’

Om het heel specifiek te maken: Rozaly verzamelde voornamelijk dennery segment uit St. Lucia, een stijl die de typische percussie van carnavalmuziek versmelt met southern rapsamples, en bouyon, een muziekstijl van het eiland Dominica. ‘Het heeft een gesyncopeerde tom, waardoor je op een heel ander ritme gaat dansen. Wat ik er dope aan vind: op de eilanden luisterden we altijd naar buitenlandse dingen, naar trap en drill. Totdat de invloeden van die muziek in carnaval doorsijpelen, en er allerlei muziekstijlen zijn ontstaan waarmee we kunnen pronken.’

Het is een soort antropologisch project, grinnikt hij. ‘Maar ook gewoon dope tunes! De compilatie wordt al door zoooooveel verschillende mensen gespeeld. DJ’s uit mijn scene zoals Bitter Babe en Nick Léon, maar ook Batu, Simo Cell en Laksa. In Curaçao worden deze riddims vaak pas gespeeld als er een vocalist opspringt, dus voor de producers is het bijzonder dat ze ook instrumentaal gedraaid worden. En sick: dat wat ik al jaren in deze muziek zie, dat begint nu echt te leven.’
(bron: 3voor12)