CHARLATANS, THE

Haast ongemerkt zijn alweer acht jaar verstreken sinds het vorige album van de Charlatans. Misschien lijkt het minder lang geleden doordat frontman Tim Burgess zelden méér in de picture was dan de laatste jaren. Niet alleen bracht hij twee goeie soloplaten uit, tijdens de coronajaren zorgde hij met zijn Twitter Listening Party's ook voor de nodige muzikale verbroedering. Maar nu is hij dus terug met de Charlatans. Behoorden deze veteranen in 1990 tot de voorhoede van de vernieuwende Madchester sound, tegenwoordig klinken de Charlatans vooral als zichzelf. Dat is op album nummer 14 gelukkig niet anders. Voortgedreven door hammondorgel en gitaren is de band vanaf opener Kingdom Of Ours meteen op stoom. De warme productie van Dev Hynes (Blood Orange), Fred Macpherson en Stephen Street, roept daarbij een seventies gevoel op, zonder oubollig te klinken. Een onontkoombare single ontbreekt, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd door voldoende kleine verrassingen (sax!) en de algehele sfeer van deze sterke plaat die vooral aanvoelt als een warme, vertrouwde deken. (Marco van Ravenhorst)