DON'T TRUST MIRRORS

Kelly Moran bezoekt net zo graag een klassiek concert als een nachtelijke rave. Op haar vorige albums, zoals Moves in the Field, bracht ze elementen van beide liefdes met elkaar samen. Het maakt haar een logische toevoeging aan het platenlabel Warp. Ook op I Don’t Trust Mirrors roepen haar hybrides tussen elektronische en klassieke muziek geregeld associaties op met labelgenoten als Aphex Twin en Oneohtrix Point Never. Op het titelnummer werkte ze zelfs samen met een andere collega, Bibio. Voor dit album nam ze afscheid van de dansbare elementen en leunde ze op hypnotische synthesizers en gelaagde texturen. Wel keerde ze terug naar de ‘prepared piano’, een techniek die geassocieerd wordt met de avant-gardist John Cage. Hierbij manipuleerde ze het geluid van haar piano door diverse objecten onder de snaren te plaatsen. De klanken die hieruit ontstaan, bewegen zich subtiel tussen herkenning en vervreemding. Dit sluit naadloos aan op het idee achter haar albumtitel: een verstoorde weerspiegeling van jezelf zien. (Laurence Tanamal)