SICK OF IT ALL

Waar de vorige studioplaat volgens mijn collega enigszins tegenviel, is Sick Of It All op Life On The Ropes weer helemaal terug op het niveau van klassiekers als Built To Last en Call To Arms. Lou Koller schreeuwt weer als vanouds zijn niet al te optimistische visie op de wereld, de mensheid en zichzelf in de microfoon en de rest van de band omlijst dat alles met superstrakke, agressieve en a-melodieuze hardcore. Het is wonderbaarlijk hoe een band met zo weinig afwisseling de aandacht gedurende veertig minuten toch zo stevig weet vast te houden. Een van de redenen daarvoor is in ieder geval dat de zestien songs zonder uitzondering zeer sterk zijn. En, bovenal, hard en compromisloos.