CLAPTON

Met een simpele titel is Eric Clapton weer toe aan een nieuw album. Gelijk in opener Travelin’ Alone valt op dat het geluid van Claptons platen een verandering ondergaan heeft en wel ten goede. Simon Climie is hier (gelukkig) ingeruild voor Doyle Bramhall II en Clapton zelf. Het resultaat is een wat broeierige sound die het op een zwoele zomeravond prima zal doen. Muzikaal is gekozen voor flink wat covers en qua genre varieert het tussen de rasechte blues van Can’t Hold Out Much Longer tot het American Songbook van Irving Berlin in bijvoorbeeld How Deep Is The Ocean. Veel variatie dus. Met muzikanten als Wynton Marsalis, Jim Keltner en Willie Weeks weet je dat het ook wel goed zit terwijl ook JJ Cale weer op mag draven. Clapton is dan ook een aangename plaat geworden.