SIMON, PAUL

Waar Paul Simon vijf jaar geleden samen met Brian Eno het experiment zocht op het zeer geslaagde Surprise, benaderde hij voor zijn twaalfde soloalbum opnieuw Phil Ramone, de veteraan met wie hij lang geleden al klassieke albums opnam als There Goes Rhymin’ Simon en Still Crazy After All These Years. Het kan daarom geen verbazing wekken dat So Beautiful Or So What anders klinkt dan zijn voorganger. In een interview met Rolling Stone vertelde Simon bovendien dat hij voor het eerst in meer dan twintig jaar niet de percussie en ritmes, maar de gitaar weer als uitgangspunt gebruikte bij het schrijven van zijn liedjes. Terug naar het geluid van de jaren ’70 dus? Slechts ten dele. De sound op So Beautiful Or So What roept zeker zijn vroege werk in herinnering, maar tegelijkertijd vrijwel alle albums die hij later maakte. Voor een plaat die in de lente wordt uitgebracht opent So Beautiful Or So What tekstueel opvallend met Getting Ready For Christmas Day, dat is opgebouwd rond een preek van dominee en gospel zanger J.M. Gates uit 1941. Met dit heerlijke nummer, dat niet had misstaan op Graceland, zit de stemming er al meteen goed in. Ik zou elk van de negen prachtliedjes die volgen hier apart kunnen bespreken, maar eigenlijk kan ik net zo goed afsluiten met een citaat uit de liner notes die werden geschreven door niemand minder dan Elvis Costello: “I believe that this remarkable, thoughtful, often joyful record deserves to be recognized as among Paul Simon's very finest achievements.”