SCRAPS AT MIDNIGHT

Derde soloplaat van de zanger van de Screaming Trees, die met zijn donkere, gloedvolle stem klinkt als Chris Isaak die twaalf jaar heeft liggen rijpen op eikenhout. Anders dan de vurige psychedelische gitaarrock van de Screaming Trees, maakt Mark Lanegan zelf op zijn soloplaten vooral rootsy muziek (hoewel de slottrack van onderhavige plaat weer onbeschaamd psychedelisch is). Naar verluidt fungeren Lanegans soloprojecten vooral als uitlaatklep voor zijn heftige zielsroerselen (het moge bekend wezen dat hij aan een drugsverslaving lijdt). In vergelijking met de vorige soloplaat van Lanegan, het onheilspellende Whiskey For The Holy Ghost, uit ?94, is Scraps At Midnight een stuk sfeervoller, waarbij een nummer als Wheels door de saxofoon een soort laidback donkere kroegsfeer ademt. Daarnaast komt Lanegan op deze plaat door de relativerende en berustende toon in de teksten een stuk sympathieker over, waar hij voorheen nog wel eens wilde vervallen in pathetisch junkieverdriet. De quote van de maand is dan ook: ?Living?s not hard, it?s just not easy? (Stay).