HIGH HOPES

Zeer tegen zijn gewoontes in, besloot Springsteen tijdens zijn laatste wereldtournee de studio in te duiken. Gitarist Van Zandt was druk met de opnames van het hilarische Lilyhammer en zijn plaats werd ingenomen door de van Rage Against The Machine bekende Tom Morello. In Australië werd een aantal nummers opgenomen, waaronder het titelnummer (met blazers) en een duetversie van The Ghost Of Tom Joad. Dat nummer begint nog rustig maar ontpopt zich tot een stadionrocker. Live werkt dat, maar hier klinkt het geforceerd, zeker wanneer Morello een opgefokte solo loslaat die niets te maken heeft het oorspronkelijk breekbare nummer. Waar Morello tijdens de optredens zich uitstekend naar het vertrouwde E Street Band-geluid voegt, drukt hij in veel van de nummers hier een te nadrukkelijk stempel, waardoor het resultaat gekunsteld klinkt. Veel beter, en veel meer dan wegwerpertjes, zijn nummers als Frankie Fell In Love, The Wall en de onherkenbare Suicide-cover Dream Baby Dream. Daarnaast is het achttiende studioalbum van Springsteen ook een eerbetoon aan de in 2008 en 2011 overleden Danny Federici en Clarence Clemons doordat Srpingsteen een aantal niet eerder uitgebrachte studioversies waar zij nog aan meewerkte als basis gebruikte, waaronder American Skin. Het geheel is daardoor minder een eenheid dan zijn laatste studioplaten, maar de kwaliteit van het materiaal maakt dat meer dan goed. Dat Springsteen een enorme hoeveelheid niet uitgebrachte nummers op de plank heeft liggen is bekend. Hopelijk besluit hij onder leiding van als even kan Rick Rubin nogmaals een restjesplaat te maken. Als bonus is een fraaie dvd toegevoegd met een integrale uitvoering van Born In The USA, vorig jaar in Londen opgenomen.