LOST IN THE DREAM

Terwijl ik dit type sta ik te dansen op single Red Eyes. Hell yeah! Deze band produceert een onmiskenbaar Amerikaans rockgeluid waarin een vleug van de geest van de e-street band in waart. Uitgebracht op label Secretely Canadian, wat in dit verband weer associaties oproept met de goede oude Bryan Adams. Zeer catchy en traditioneel in de goede zin van het woord. Vooral an ocean between the waves en disappearing doen classic rock aan, inclusief bescheiden sax op de achtergrond. Laat je oom, die altijd na een paar biertjes het hele oeuvre van de Dire Straits uit de kast trekt, eens luisteren naar Lost In The Dream, geheid dat ie enthousiast word van de gitaarsound. Fijn dat er nog een band is die zich niks aantrekt van wat de muziekhipsters voorschrijven, en juist daarom weer overstijgend cool wordt. Dit jaar gaan kijken op Le Guess Who? in Utrecht.

)