FIXKES

Zeven jaar na Kvraagetaan is de Stabroekse formatie rondom Sam Valkenborgh uit z’n as herrezen met een nieuw album. Die monsterhit hing lange tijd als een molensteen om hun nek. Dit Belgische vijftal wilde gewoon lekker muziek maken en niet per se meisjesborsten signeren. Fixkes kreeg vers bloed in de vorm van gitarist en trompettist Mike Engels. Hij rapt in de hiphopslow Nooit Niks, terwijl hij in Misschien Is ’T De Regen zijn gitaar op Crazy Horse-achtige wijze bijna zes minuten heerlijk laat gieren. De springerige Jodie Foster met unieke tekst geldt als single. Gebleven zijn de rake observaties, terwijl Weeral Halfacht net even wat stekeliger materiaal laat horen dan op de vorige twee platen. Rauwer dan in Woody Allen klonken Fixkes nooit eerder, terwijl Koriander Van Den Turk prachtig verhaalt over de eenzaamheid. Vlaams dialect mag dan misschien een probleem blijven voor de meeste Nederlanders, maar wie moeite doet, wordt beloond.