SCHRA, JANNE

Ponzo, het nieuwe album van Janne Schra moet een ode aan positivisme zijn. En hoe melancholisch (slotstuk Little Bamboo is bijvoorbeeld schitterend) de nummers soms ook klinken, dat is zeker gelukt. Als luisteraar word je in ieder geval zeer blij van het album dat ze in haar eigen huis opnam.

Nummers als Ship en Everything I Do Ooh Ooh zijn, mede door zeer aanstekelijke refreinen, bijvoorbeeld buitengewoon geslaagd. Concreet zijn het steeds de fluwelen vocalen van Schra die verrassen. Steevast komt haar stem op zeer variërende manieren in haar composities terug. Denk je de ene keer aan onbedaard rondfladderende engeltjes en elfjes (You Are Still New), de andere keer is ze een hedendaagse gepolijste variant van Billie Holiday of produceert ze een fijne Kate Bush-zanglijn (100 Pictures). Ongebreidelde, lichtvoetige vrolijkheid (Filthy Rich) wordt net zo gemakkelijk afgewisseld met serieuzere boodschappen (Good Now en The Show). Natuurlijk is de invloed van partner en producer Torre Florim af en toe zeer aanwijsbaar. Check die gitaarriff in Carry On of dat catchy riedeltje in Scare Me maar eens. Maar de allerbelangrijkste conclusie? Luister je een aantal maal naar de knappe Ponzo-liedjes, dan nestelen ze zich voorgoed in je brein. En dat lijkt me voor Janne Schra (maar voor luisteraar evenzeer) inderdaad zeer positief te zijn.