SWEATING THE PLAGUE

Over Robert Pollard wordt wel eens gezegd dat hij kwantiteit boven kwaliteit verkiest vanwege een zeker fatalisme – wanneer je met je band pas halverwege je dertiger jaren een beetje doorbreekt heb je nog een boel in te halen. Sweating The Plague (de derde van Guided By Voices in 2019 en als we goed tellen de 29e sinds 1986) klinkt juist behoorlijk doordacht en allerminst in allerijl. Een dozijn songs in een flink half uur, dat is nogal een contrast met de popparels van anderhalve minuut waar de Amerikaanse lo-fi-iconen vooral om bekend staan - liedjes waarin vaak enkel refreinen lijken voor te komen. Op hun jongste worp voeren prog en klassieke rock de boventoon, en eindigen ze met een flitsende gitaarsolo. Epische nummers als Mother’s Milk Elementary, The Very Second en afsluiter Sons Of The Beard vallen op, maar Sweating The Plague laat zich toch het best als geheel beluisteren. Knap album van een band naar wiens nieuwe werk het nog altijd blijft uitkijken.