STRAIGHT INTO THE BLUE

Ruim twee jaar na het succesvolle titelloze debuut van de Overijsselse formatie Tricklebolt is er nu Straight Into The Blue. Ook nu is het weer zompige, vuige seventiesrock wat de klok slaat. Het zijn de gortdroog gemixte drumpartijen van Lars Spijkervet, het is dat fijne, zoemende en ronkende hammondorgel van Roy Scholten, het zijn die gierende gitaren van Tim Kampman en Bastiaan Pen. Het is de donkere, groezelige baslaag van Daan Pen, het zijn die geweldig vette koortjes van Bastiaan en Tim. De ene keer hoor je de Fatal Flowers (Freshly Mown Grass), de andere keer fladderen de kraaienbroertjes Robinson uit je speakers (Sunday), dan weer hoor je juist gruizige rock à la Birth Of Joy (Straight Into The Blue), Thin Lizzy (Airballoon) of zelfs Boston (My Woman) terug. Hun dampende classicrocksongs zijn divers en steevast niet te versmaden. De vijf heren van Tricklebolt leveren daarmee een excellent album af.