OBSIDIAN

Als je wellicht naarstig op zoek bent naar een soundtrack voor deze donkere, depressieve, zware Corona-tijden, dan heb ik goed nieuws voor je: zoek niet verder want je hebt die gevonden! Want de nieuwe van de Engelse droefbrullers is gemaakt voor deze periode; nog somberder en donkerder dan normaal, en dat wil wat zeggen. Of de mannen het erom gedaan hebben of niet, maar songs als opener Darker Thoughts met daar direct overheen tweede track Fall From Grace (met daarin het steeds herhaalde ‘we are all alone’, ik bedoel maar) kunnen niet beter beschrijven wat er momenteel met ons gebeurt. De gitaren ronken gevaarlijk, zanger Nick Holmes gromt bijkans zijn amandelen uit zijn keel, de meerstemmige achtergrondzang klinkt bijna hemels maar is dus duivels, het ritme is regelmatig Sisters of Mercy kwaliteit. Mochten we als mensheid alsnog naar de verdoemenis gaan door deze epidemie, dan gaat dat in ieder geval gepaard met een flinke knal, en daarvoor mijn dank aan de sombermannen van Paradise Lost.